Wyjaśnienie stosunku ryzyka do zysku w forex
<p>Stosunek ryzyka do zysku porównuje, ile możesz stracić z ile możesz zyskać w transakcji, zanim do niej wejdziesz.</p>
<p>Stosunek ryzyka do zysku porównuje, ile możesz stracić z ile możesz zyskać w transakcji, zanim do niej wejdziesz.</p>
Stosunek ryzyka do zysku to proste porównanie, które wykonuje się przed wejściem w transakcję, między wielkością tego, co ryzykujesz, jeśli sprawy nie potoczą się zgodnie z oczekiwaniami, a wielkością tego, co możesz zyskać, jeśli się potoczą. Zwykle wyraża się go jako proporcję, np. 1:2 lub 1:3, gdzie pierwsza liczba oznacza ryzyko, a druga potencjalny zysk, po sprowadzeniu obu do tej samej jednostki.
Ryzyko to odległość, w pipsach lub dolarach, między ceną wejścia a stop lossem. Zysk to odległość między ceną wejścia a poziomem realizacji zysku. Dzieląc zysk przez ryzyko, otrzymujemy proporcję. Jeśli stop loss znajduje się 30 pipsów od wejścia, a cel realizacji zysku 90 pipsów, stosunek ryzyka do zysku wynosi 30:90, co upraszcza się do 1:3 — czyli zyskasz trzykrotność tego, co ryzykujesz, jeśli transakcja osiągnie swój cel.
Rentowność transakcji w dłuższym okresie zależy jednocześnie od dwóch czynników: jak często transakcje przynoszą zysk oraz ile zyskuje się lub traci na transakcjach zyskownych w porównaniu ze stratnymi. Stosunek ryzyka do zysku dotyczy drugiego czynnika. Strategia nie musi trafiać w większości przypadków, aby być solidna, pod warunkiem że jej zyskowne transakcje są duże w porównaniu ze stratnymi. Na przykład strategia może trafiać tylko w 40% przypadków, ale utrzymywać stosunek ryzyka do zysku 1:3 i osiągać zysk netto w dużej liczbie transakcji, ponieważ zyski z trafnych transakcji przewyższają straty z częstszych chybionych. Z kolei inna strategia może trafiać w 60% przypadków, ale ryzykować znacznie więcej, niż zamierza zyskać w każdej transakcji, więc w sumie może tracić pieniądze, jeśli stratne transakcje będą wystarczająco duże.
Weźmy za przykład dwóch traderów, każdy z dziesięcioma transakcjami o jednakowej wielkości, ryzykujących 100 dolarów na transakcję:
Trader B wygrywa rzadziej, ale postępuje z większą przewagą, a wynika to wyłącznie z proporcji między tym, co ryzykuje, a tym, do czego dąży w każdej transakcji. Dlatego zawsze warto obserwować stosunek ryzyka do zysku i odsetek trafnych transakcji razem, a nie osobno: żaden z tych wskaźników sam w sobie nie świadczy o tym, czy dany styl tradingu ma sens.
Nie istnieje jeden właściwy stosunek dla wszystkich transakcji ani wszystkich strategii. Zależy on w dużej mierze od stosowanego stylu wejścia: niektóre metody z natury generują wyższy odsetek trafnych transakcji przy mniejszych celach, podczas gdy inne dają niższy odsetek przy większych celach. Najważniejsze jest, aby określić stosunek świadomie przed wejściem w transakcję, zamiast ustawiać stop loss i take profit przypadkowo, a następnie analizować proporcję dopiero po zamknięciu pozycji.
Dźwignia w jednakowym stopniu zmienia wielkość w dolarach obu stron stosunku, ponieważ określa wielkość całej pozycji. Nie zmienia jednak samej proporcji. To rozróżnienie jest istotne: zwiększenie dźwigni nie poprawia profilu ryzyka do zysku transakcji, a jedynie zwiększa bezwzględne kwoty w dolarach po obu stronach. Dlatego warto traktować dźwignię, stosunek ryzyka do zysku i wielkość pozycji jako jeden, wzajemnie powiązany system, a nie trzy niezależne zagadnienia.