Wyjaśnienie współczynnika ryzyka do zysku w forex
<p>Współczynnik ryzyka do zysku porównuje kwotę, jaką możesz stracić na transakcji, z kwotą, jaką możesz na niej zyskać, i robi to przed otwarciem transakcji.</p>
<p>Współczynnik ryzyka do zysku porównuje kwotę, jaką możesz stracić na transakcji, z kwotą, jaką możesz na niej zyskać, i robi to przed otwarciem transakcji.</p>
Współczynnik ryzyka do zysku to prosta analiza wykonywana przed otwarciem transakcji, zestawiająca kwotę, którą ryzykujesz, jeśli sprawy nie potoczą się zgodnie z planem, z kwotą, jaką możesz zyskać, jeśli potoczą się zgodnie z oczekiwaniami. Zwykle wyraża się go w postaci stosunku, np. 1:2 lub 1:3, gdzie pierwsza liczba oznacza ryzyko, a druga potencjalny zysk, po sprowadzeniu obu wartości do tej samej jednostki.
Ryzyko to odległość w pipsach lub dolarach między kursem wejścia a stop-lossem. Zysk to odległość między kursem wejścia a poziomem take-profit. Podziel zysk przez ryzyko, aby uzyskać współczynnik. Jeśli stop-loss znajduje się 30 pipsów od kursu wejścia, a take-profit 90 pipsów, współczynnik ryzyka do zysku wynosi 30:90, co po uproszczeniu daje 1:3 — innymi słowy, w razie osiągnięcia celu zyskałbyś trzykrotność tego, co ryzykujesz.
Długoterminowa rentowność transakcji zależy od dwóch czynników jednocześnie: częstotliwości transakcji zyskownych oraz kwoty zyskanej na transakcjach zyskownych w porównaniu z kwotą straconą na transakcjach stratnych. Współczynnik ryzyka do zysku dotyczy drugiego z tych czynników. Strategia nie musi wygrywać za każdym razem, by być solidna, jeśli jej zyski są znaczące w porównaniu ze stratami. Na przykład strategia może wygrywać tylko w 40 % przypadków, zachowując współczynnik ryzyka do zysku 1:3, i generować zysk netto na dużej liczbie transakcji, ponieważ zyski z transakcji zyskownych przewyższają straty z częstszych transakcji stratnych. Z kolei inna strategia może wygrywać w 60 % przypadków, ale ryzykować wyraźnie więcej, niż zamierza zyskać w każdej transakcji, i w sumie tracić pieniądze, jeśli transakcje stratne będą wystarczająco duże.
Weźmy dwóch traderów, którzy wykonują po dziesięć transakcji o tej samej wielkości i ryzykują po 100 dolarów na każdą transakcję:
Trader B wygrywa rzadziej, ale wyraźnie wychodzi na prowadzenie, i dzieje się tak wyłącznie dzięki stosunkowi między kwotą ryzykowaną na transakcję a kwotą, na którą celuje. Dlatego zawsze warto analizować współczynnik ryzyka do zysku i skuteczność transakcji łącznie, a nie osobno — żaden z tych wskaźników z osobna nie mówi, czy dane podejście do tradingu jest trafne.
Nie istnieje jeden idealny współczynnik dla każdej transakcji ani każdej strategii. Zależy to w dużej mierze od metody otwierania transakcji: niektóre podejścia naturalnie dają wysoką skuteczność przy niewielkich celach zysku, inne niższą skuteczność przy dużych celach. Najważniejsze, by ustalić współczynnik w sposób przemyślany przed otwarciem transakcji, zamiast umieszczać stop-loss i take-profit przypadkowo i analizować współczynnik dopiero po zamknięciu pozycji.
Lewarowanie w taki sam sposób zmienia kwoty w dolarach po obu stronach współczynnika, ponieważ determinuje wielkość całej pozycji. Nie zmienia jednak samego współczynnika. Ta różnica ma znaczenie: wyższe lewarowanie nie poprawia profilu ryzyka do zysku transakcji, a jedynie zwiększa bezwzględne kwoty w dolarach po obu stronach. Dlatego warto traktować lewarowanie, współczynnik ryzyka do zysku i wielkość pozycji jako spójny system, a nie trzy oddzielne zagadnienia.