Market Maker vs ECN vs STP Brokers
<p>Jak brokerzy forex typu market maker, ECN i STP faktycznie różnią się sposobem realizacji zleceń, wyceny transakcji i generowania przychodów.</p>
LEARN
Brokerzy forex są często dzieleni na trzy szerokie modele realizacji zleceń: market maker, ECN i STP. Etykiety te bywają w marketingu używane swobodnie, jednak każda z nich opisuje zupełnie inny sposób realizacji zlecenia, a różnice wpływają zarówno na ceny, które widzisz, jak i na koszty, które ponosisz.
Brokerzy market maker
Market maker tworzy własne ceny dla klientów i zazwyczaj przejmuje po drugiej stronie transakcje klientów wewnętrznie, zamiast kierować każde zlecenie na szerszy rynek. Dzięki temu market maker może oferować stałe lub węższe spready oraz w wielu warunkach gwarantowaną realizację zleceń po notowanej cenie, ponieważ nie jest uzależniony od zewnętrznej płynności przy każdym wykonaniu. Kompromisem jest to, że skoro sam broker jest kontrahentem Twojej transakcji, istnieje z natury konflikt interesów między Twoim wynikiem a wynikiem firmy: w zasadzie strata klienta może bezpośrednio przynosić korzyść dealing desk, i odwrotnie. Renomowani market makerzy zarządzają tym ryzykiem za pomocą wewnętrznych kontroli ryzyka oraz zabezpieczania dużych ekspozycji na zewnątrz, jednak strukturalny konflikt jest realny, dlatego ujawnianie informacji i regulacja mają szczególne znaczenie właśnie w tym modelu.
Brokerzy ECN
ECN to skrót od Electronic Communication Network. Broker ECN agreguje zlecenia kupna i sprzedaży od wielu uczestników — banków, dostawców płynności i innych traderów — i dopasowuje je bezpośrednio, bez przejmowania po drugiej stronie transakcji. Ceny odzwierciedlają rzeczywistą głębokość rynku w danym momencie, spready mogą być bardzo wąskie (czasem bliskie zeru na głównych parach), ponieważ odzwierciedlają surowe notowania międzybankowe, a broker zazwyczaj zarabia przez odrębną prowizję, a nie narzut na spreadzie. Kompromisem jest to, że spready mogą wyraźnie się poszerzać w okresach niskiej płynności, a prawdziwe konto ECN zwykle wymaga wyższego minimalnego depozytu i struktury opłat opartej na prowizji.
Brokerzy STP
STP to skrót od Straight-Through Processing. Broker STP przekazuje zlecenia klientów bezpośrednio do jednego lub kilku zewnętrznych dostawców płynności (często banków lub większych brokerów), bez ingerencji dealing desk i bez przejmowania drugiej strony transakcji. Koncepcyjnie plasuje się on pomiędzy market makerem a pełnym ECN: podobnie jak w ECN, broker nie handluje przeciwko klientowi, lecz w przeciwieństwie do pełnego ECN, który agreguje wielu uczestników w jedną księgę zleceń, broker STP zazwyczaj kieruje zlecenia do mniejszego, stałego zestawu dostawców płynności i dolicza własny narzut do otrzymywanej ceny.
Dlaczego to rozróżnienie ma znaczenie w praktyce
Praktyczne różnice widoczne są w trzech obszarach: kwestia konfliktu interesów (czy broker kiedykolwiek zyskuje bezpośrednio na Twojej stracie), struktura cenowa (wyłącznie spread, wyłącznie prowizja lub mieszanka) oraz zachowanie realizacji zleceń podczas zmienności lub na cienkim rynku. Żaden z trzech modeli nie jest z natury „lepszy” dla każdego tradera — stałe spready market makera mogą odpowiadać tradera, który ceni przewidywalne koszty przy mniejszych transakcjach, natomiast wycena ECN lub STP może odpowiadać tradera o większym wolumenie, który akceptuje strukturę prowizyjną i zmienne spready.
Model hybrydowy jest w praktyce powszechny
Wielu brokerów nie działa wyłącznie w jednym modelu we wszystkich obszarach. Pojedyncza marka może stosować wewnętrznie model dealing desk dla mniejszych pozycji detalicznych, a większe transakcje lub transakcje na niektórych instrumentach kierować do zewnętrznej płynności — bywa to określane jako model „hybrydowy”. To normalny, często rozsądny sposób zarządzania ryzykiem, jednak oznacza, że etykieta, jaką broker przypisuje sobie jako całości, może być słabym wskaźnikiem tego, jak faktycznie obsługiwane jest dane konkretne konto lub transakcja.
Jak sprawdzić, jakim brokerem faktycznie jest dana firma
Brokerzy nie zawsze opisują swój model realizacji zleceń przy użyciu tych dokładnych terminów, a niektórzy stosują różne modele w różnych typach kont w ramach tej samej marki. Najbardziej wiarygodne jest zapoznanie się z opisem konkretnego konta dotyczącym sposobu realizacji zleceń, zamiast zakładania, że etykieta obowiązująca dla całej marki dotyczy każdego typu konta. Porównanie typów kont obok siebie, w tym ich modelu realizacji, jest przydatnym sposobem, aby przed podjęciem decyzji zobaczyć, jak te różnice rzeczywiście wyglądają w praktyce.